İstanbul Bilgi Üniversitesi’nde bilgi ekonomisi, ağ ekonomisi, enformasyon tasarımı ve yönetimi, iletişim tasarımı, tasarım yönetimi konularında ders veren, beni takip edenlerin de yakından tanıyacağı Özgür Hoca, Türkiye’de İnternet Sansürü üzerine güzel bir çalışma hazırlamış:
Geçtiğimiz haftalarda Haber Türk Ekonomi’de Füsun Saka tarafından incelenen “İnternette geçmişinizden kurtulabilir misiniz?” haberinde konuyla ilgili olarak görüşlerim yer almıştı.
Haberi buraya tıklayarak okuyabilirsiniz. Biraz genişletilmiş halini ise aşağıda bulabilirsiniz.
Cevabını aradığım sorular şöyle:
Bir önceki yazımı “Eskiden örgütlenmek kolay, iletişmek zordu. Şimdi ikisi de kolay ama, biz böyle mutluyuz.” diyerek bitirmiştim.
Dün “İnternetime Dokunma!” yürüyüşünde gördüm ki mutsuz olanların sayısı bir hayli fazla.
Fakat bu fazlalık halen örgütsüz.
Görsel: Onur Cengiz (via Haber Sol)
Aslen örgütlenmek, demokrasilerde ortak bilincin yönetim üzerinde baskı grubu oluşturarak, meşru zeminde ülke yönetimine etki edebilmesini sağlamak demektir. Sokaklara dökülerek sesi yükseltmek, bu işin sadece tek bir boyutudur.
Bu yüzden bu işin geniş bir alanda ele alınması ve önünün açılması lazım. Dernekler, sendikalar, meslek örgütleri, vakıflar, siyasi partiler ile birlikte çalışılması; sivil toplum örgütlerinin işe dahil edilmesi lazım.
Ancak o vakit “yürüdük geldik” söyleminin ötesine geçebilir, geleneksel medyanın bizleri kale almasını sağlayabiliriz.
Günlerdir hemen her platformda işi açıklığa kavuşturmaya, insanları ayıktırmaya çalışıyoruz. Fakat görülen o ki, felaketin vehameti halen idrak edilmemiş. Henüz daha ikinci günden ortaya çıkan “filtreden cayma yolları” konulu yazılar da her zamanki gibi durumu içselleştirip kanıksatmaya yarıyor…
Elbette elektronik ortamlarda her türlü sansürü aşmanın bir takım yolları var. Fakat dernekler, sivil toplum kuruluşları ve çeşitli topluluklar yürüyüşler organize etmeye, bildiriler hazırlamaya, televizyonlarda dertlerini anlatmaya devam ederken, internet kullanıcılarının düşünmesi gereken; “sansürün arka bahçesinde nasıl internet kullanırım” değil, “bu ayıba karşı ben ne yapabilirim, nasıl direnç gösterebilirim” olmalı.
Bu yüzden harcanacak her dakika, kotarılacak her kişi önemli. İnsanların bu işi benimsemesine ve alışmasına değil, hazmedememesine ihtiyacımız var!
Ha! Bizler de inanmıyorsak, çekelim fişi bitirelim işi.
Alternatif Bilişim Derneği,
“Cesur Yeni Medya” adı altında ilk e-kitabını yayınladı.
Alternatif Bilişim Derneği’nin 19 Aralık 2010’da Wikileaks ile destek eylemi yapması sonrası başlayan süreç ve ardından gelen tartışmaların sonucunda ortaya çıkan bu kitapta;
Tunus’ta başlayıp Mısır’a ve diğer birçok Arap ülkesine sıçrayan, akabinde Libya’daki gelişmeleri tetikleyen “Arap” isyanlarında yeni medyanın oynadığı rol nedir? Elektronik ağlar hükümetleri, rejimleri değiştirebilir mi? Wikileaks soruşturmacı gazeteciliğin neresinde duruyor? gibi olgular ele alınıyor…
Ben henüz derlemenin başlarındayım. Okudukça, notlarımı ve görüşlerimi paylaşacağım.
Özellikle geçen ay kaleme aldığım “Sosyal Çağda İletişim ve Örgütlenme” kritiğinden sonra, büyük bir iştahla okuyacağım! Açıkcası hasta yatağımda merakımdan uykusuz kaldım.
Göz atmak için: http://ekitap.alternatifbilisim.org/cesur-yeni-medya.html
