Tamam, hadi sakinleşelim. Şimdi ne yapıyorsun bırak, etrafına bak. En azından bi boka yara! Sadece umursa..

Yukarıda yazanlar bana ait. Ama Give a Shit!‘in düsturu da farklı değil. Gerisini size Nikki Reeds anlatsın:

Benzer Yazılar

• Sorumlu Blog! (0)

evet, bana ait.

Benzer Yazılar

• Facebook’ta son perde.. (3)
• Sansüre de Helal Etmiyorum ! (0)
• Kemal Kılıçdaroğlu Viral Video (0)

Ayrıca bu akşam yapılacak olan, Fen-Edebiyat Fakültesi Mezuniyet Töreni’nde de protestolar devam edecek.

Peki nedir olan biten? “Chris Hoca Hakkında Açılan Soruşturma Geri Çekilsin !” etkinliği sayfasından aynen aktarıyorum:

“İstanbul Bilgi Üniversitesi yönetimi bir ilke daha imza atarak, Chris Hoca hakkında, üniversiteye dair gerçek dışı ifadeler içeren bir e-mail yayınladığı gerekçesiyle soruşturma açtı. Bilgi Sendika’nın önde gelen isimlerinden biri olan Chris Hoca, geçtiğimiz dönem başında, senelerdir yürüttüğü Bilgisayar Bilimleri Bölüm Başkanlığı görevinden alınmış ve bölümü hakkında alınan kapatma kararı açıklanmıştır.

Biz, öğrenciler olarak, …”Kurumların huzur, sükun veya çalışma düzenini bozmak”, “resmi sıfatın gerektirdiği itibar ve güven duygusunu sarsacak nitelikte davranışlarda bulunmak” gibi belirsiz ifadeler içeren bir yönetmeliğe dayandırılan, hiçbir şekilde akla, mantığa sığmayan ve üniversite yönetiminin sahip çıkma iddiasında olduğu katılımcılık, saydamlık ve sorunların diyalog yolu ile çözülmesi ilkelerine ters düşen bu soruşturmayı protesto etmek için 29 Haziran Çarşamba günü saat 17.00′de Rektörlük binasının önündeki çimenlerde toplanacağız.”

Özellikle okumanızı rica edeceğim şey, Chris’in akademik mail grubuna gönderdiği e-mail:
http://bilgileaks.tumblr.com/post/6845621416/chris-stephenson-bilgi-dunya-rekoru

Açılan soruşturma, neden açıldığı ve kimin ön ayak olduğunu da buradan okuyabilirsiniz.
http://bilgileaks.tumblr.com/post/6846323927/bilgide-bir-ilk-daha-disiplin-sorusturmasi

Son olarak da, sendikalı Bilgi çalışanlarının olayla ilgili yaptığı açıklama burada:
http://bilgileaks.tumblr.com/post/6845664245/chris-stephenson-hakk-ndaki-sorusturma-geri

Bütün özgürlüklerin tükendiği bir toplum olma yolunda hızla ilerlerken, özgürce fikir ve düşünce üretip, türetilmesini destekleme gayreti göstermesi gereken kurumların, yani üniversitelerin geldiği nokta da işte bu.

Akademisyenlerin kendi aralarında diyaloga yer vermeksizin birbirlerinin kuyusunu kazmaya çalıştığı bir ortamda öğrenciler nasıl eğitilir, hangi ahlakla yetişir? Cevabını sizlere bırakıyorum.

Görsel de bu zihniyetin üreteceği beyinlere gönderme olsun.

Benzer Yazılar

• Tepki ve Çağrı (0)
• VCD’den AVSEQ01.dat çıktı.. (1)

Dün “İnternetime Dokunma!” yürüyüşünde gördüm ki mutsuz olanların sayısı bir hayli fazla.

Fakat bu fazlalık halen örgütsüz.

Görsel: Onur Cengiz (via Haber Sol)

Aslen örgütlenmek, demokrasilerde ortak bilincin yönetim üzerinde baskı grubu oluşturarak, meşru zeminde ülke yönetimine etki edebilmesini sağlamak demektir. Sokaklara dökülerek sesi yükseltmek, bu işin sadece tek bir boyutudur.

Bu yüzden bu işin geniş bir alanda ele alınması ve önünün açılması lazım. Dernekler, sendikalar, meslek örgütleri, vakıflar, siyasi partiler ile birlikte çalışılması; sivil toplum örgütlerinin işe dahil edilmesi lazım.

Ancak o vakit “yürüdük geldik” söyleminin ötesine geçebilir, geleneksel medyanın bizleri kale almasını sağlayabiliriz.

Benzer Yazılar

• Biz şimdi meydanlardayız, ya siz? (0)
• İNTERNETİME DOKUNMA, YÜRÜ! (0)
• Yeni #22agustos Düzeneği. (1)

Sendika, emek ve işçi gibi kavramların yeniden tanımlanması gibi tartışmalar bir yana dursun, 1 Mayıs bu sene geçen seneden biraz daha iyi bir organizasyon ile gerçekten bir bayram gibi kutlandı.

Ne yalan söyleyeyim, bibergazı, panzer, polis copu olmadı mı şaşırıyor insan. Geçen sene de onca yıl sonra yaşanan heyacanın nedeni buydu. Herhalde daha önceleri Çağlayan’da ve Kadıköy’de kutlanan 1 Mayıs’lardan, Taksim’deki izinsiz gösterilerden alışılagelen bir piskoz olsa gerek bu.

Ben 2006’dan beri 1 Mayıs’a Çarşı ile birlikte katılıyorum. Çünkü doğduğumdan beri içinde olduğum bu güruhu, onca sol fraksiyon varken, kendimi en doğru şekilde ifade edebildiğim yer olarak tanımlıyorum.

Gelelim yürüyüşe Bu sene kortej bir hayli dağınık ve kalabalıktı. Yaklaşık olarak 1000 + kişi civarındaydık. Tribün liderlerinden oluşan tertip komitesi ve biraz da işi bilen eş dost sayesinde düzeni sağladık. Elbette bu düzen sol geleneğin alışkın olduğu yürüyüş düzeninden biraz farklıydı

Pankartlar, meşaleler ve tezahüratlar eşliğinde meydana zıplayarak giren bir kortej, belkide tarihte ilk defa görülmüştür. Kopan gürültü görülmeye değerdi doğrusu!

Aşağıda atılan sloganlar yer almakta.

“Gücüne güç katmaya geldik, alnında ter olmaya geldik, emekçi seninle yürümeye geldik.”

“Şifre versene, şifre versene, cemaat bize, şifre versene.”

“Taraftar çıldırdı biber gazi istiyor”

“Meclis yıkılsın, halı saha yapılsın”

“Çarşı meydanda, emekçinin yayında”

“Kahrolsun sporda şiddet yasası”

“Alkolden ÖTK Kaldırılsın”

“Faşizme inat, Kardeşimsin Hrant”

“Zıpla, zıpla, zıplamayan Faşittir!”

” Taksim kayıyor, Taksim kayıyor, AKP sana Taksim kayıyor”

“Emniyet uyuma, bibergazı sıksana”

(Meydana Girerken Kalabalığa) – Siyah!
(Kalabalık) – Beyaz!

Daha Fazla Fotoğraf Burada!

Benzer Yazılar

• Seçim Öncesi Bir Mayıs (0)
• Polis 0 – 1 Mayıs (0)
• Robinho Beşiktaş’ta. Peki Beşiktaş nerede? (0)

Şimdi ise ağlanacak halimize gülüyoruz. Gülmekten gözümüzden yaşlar geliyor. Ağır ağır. Tıpkı felaketimizin kendisi gibi. Sinsice.

Benzer Yazılar

• Tiyatro Triole’den Devekuşu Kabare Seçkileri (0)

Some of these 138 Words even include the terms like;

“blonde, skirt, gay, adrianne, biseksuel, animal, homemade, homosexual, confession, panties, lesbian, kissing, hot, story, virgin and so on..”

It is not a joke!

You can see the #kinky guys from Turkish Telecommunications Authority whom listed the 138 words above. They are standing on the left and right sides of the President Abdullah Gül who is standing just in the middle.

Benzer Yazılar

• İnternet Yasağımız BBC’de. (0)
• Biz şimdi meydanlardayız, ya siz? (0)
• Yeni #22agustos Düzeneği. (1)

Öyle ki, kimisi içimizdeki çocuğa kampanya yapıyor, kimisi dişlerini geçirdiği koltuğunu çocuklara bırakıyor. Stadyumlar falan dolduruluyor, türlü danslar gösteriler düzenleniyor, televizyonlar ünlülerin çocukları ile ropörtajlar yapıyor, köşe yazarları-blog yazarları bloglarını çocuklara emanet ediyor…

Hatta; Adana Emniyet Müdürü’nün koltuğuna oturan çocuk çıkıyor, polisler taş atan çocuklara iyi davransın diyor ve ekliyor; “arkadaşlarım oyuna gelmeyin, taş atmayın”

İşin bir başka yüzü de var tabi.
Konuşulmayan ve dillendirilmeyen yüzü.

Sokağa çıkamayan, “taş atamayan” sahip olduğu koltuğa, değneğe, ilgiye muhtaç olan, nüfusumuzun %12.29’unu oluşturan özürlülerin (engellilerin diye de okuyabilirsin, gerçi sen öyle dediğinde kimsenin hayatı değişmiyor ama) büyük bir bölümünü kapsayan çocukların ve ailelerin yüzü..

Türkiye’de okula gidemeyen, eğitim göremeyen, okuma yazma bilse dahi herhangi bir okulu bitirmemiş, hiç arkadaşı olmamış, o kadar çok çocuk var ki…

Malesef, onlar da büyüdüklerinde “koltuklarını” başkalarına bırakacaklar.

Onların da 23 Nisan’ı kutlu olsun mu?
Peki, öyle olsun.

Benzer Yazılar

• Hop Biladel, Bi Bagarah Olun Yau! (0)
• Sorumlu Blog! (0)
• Bi’Bakar Mısınız? ve Akut (0)

Bu arada 1 Mayıs geçen sene Cumartesi, bu sene de Pazar’a denk geldi. Bakalım 1 Mayıs 2012 Pazartesi’ne denk geldiğinde, harbiden resmi tatil olacak mı? Yoksa iktidar “bu solcular da seçime kadar oyalansınlar yeter” mi demek istemiş, göreceğiz.

Benzer Yazılar

• Siyah-Beyaz 1 Mayıs! (0)
• Polis 0 – 1 Mayıs (0)
• Akılsız “Baş”ın cezasını “Ayaklar” çeker ! (6)

Ben 68 ve 78 kuşağının hikayelerini dinleyerek ve okuyarak büyüdüm. Kendimi bulduğum noktada sorguladığım şeylerden biri de, iletişim olanaklarının günümüze göre çok daha kısıtlı olduğu o dönemlerde, insanların nasıl bu denli başarıyla örgütlenebildiğiydi. Hatta herkese şunu söylerdim:

“Eskiden örgütlenmek kolay, iletişmek zordu. Şimdi ise iletişim daha kolay, ama örgütlenmek zor.” Peki neden?

İnsanlar için iletişim teknolojilerinin telefondan, gazete ilanlarından ve telgraftan oluştuğu dönemlerde, bunca kitlesel haraket  hem ulusal hemde enternasyonel olarak nasıl etkin olabiliyordu?

Bugün internet sayesinde her detayına vakıf olabildiğimiz fikirler eyleme bile dönüşemezken hele. En azından Türkiye’de..

Türkiye’de diyorum, çünkü ortadoğu ve Afrika’daki isyanlarda -gençlik haraketlerinde- yeni medyanın oynadığı rol, beni yeni teoriler hususunda düşünmeye gark ediyor. Bu konuda Özgür Hoca’nın da parmak bastığı bir nokta var. O da internet kullanım biçimleri. Biz interneti daha çok eğlence odaklı kullanıyoruz…

Haklıyız da. Eğlenmekten iyisi mi var? Yok tabi.

Eğlence, 21.yy toplumuna yedirilmiş en büyük zokadır. Çağımızın vaatleri hep eğlenmek zorunluluğı üzerine. Çevrenizdeki insalarla neler yaptığına dair bir sohbet edin. Bakın bakalım “keyif” sözcüğünü ne kadar çok kullanıyorlar. Sahi buna hiç dikkat ettiniz mi?

Sevilmek istiyorsan keyfin peşine düş, insanlar sana takılsın. Haz almadığını bırak, yenisini dene kafan rahatlasın. İlişkilerde de, günlük yaşamda da, iş hayatında, hatta yatak odasında bile durum böyle…

Hal böyle olunca, örgütlenmek zor olur tabi. Ne kasacağız kendimizi?

Facebook’ta onca komik video varken, kaç işi Anadolu’nun İsyanı‘nı izler? Neden izlesin…

O değerli vakti boyunca “mutlu bir an” yaşamak varken, neden dünyanın sorununu kendisine dert etsin.. Taa ki, artık mutlu olamayacağı baskılar ona erişene kadar. Kendini bir Mısırlı, bir Lübnan’lı hissedene kadar, neden kolunu kıpırdatsın?

Bence bu yüzden “bugün onca iletişim imkanımız varken, neden bu kanalları doğru düzgün kullanamıyoruz?” diye hayıflanmanın alemi yok. Bilgi aynı bilgi. Erişme yolları farklılaştı. Eskiden insanlar bu yolda ölürken, şimdi yaşamak için yön değiştiriyorlar.

Yani;

“Eskiden örgütlenmek kolay, iletişmek zordu. Şimdi ikisi de kolay ama, biz böyle mutluyuz.”

Benzer Yazılar

• İsyanın Haritası! (0)
• Devrim Mübarek Olamadı.. (0)
• E- for #Egypt #jan25 (0)